Mijn Gesprekken met Thomas

Thomas, deze ga je voelen. Ga er even goed voor zitten alsjeblieft.  Ik ben weer eens verliefd geworden op iemand die ik nog nooit in het echt heb ontmoet. Ik weet niet wat ik moet doen, ik weet wel dat deze verliefdheid eenzijdig is en dat ik er zo snel mogelijk overeen moet komen.  Daar kom jij in het spel. Jij was ook verliefd op mij, en ik koos toen ook niet voor jou. Hoe heb je dat gedaan, toen? We mogen mensen toch niet gebruiken voor ons eigen gewin? Ik ben er klaar mee om altijd maar "ja" en "amen" te zeggen tegen iedereen die ik tegenkom op straat oid, maar inmiddels is dat wel wat ik aan het doen ben. HALLO! Zo ben ik toch helemaal niet, dat weet jij ook! Ik weet dat ik alleen maar hem wil nu. Ik weet ook dat dat weer over gaat. Ik weet ook dat mensen niet voor altijd bij elkaar blijven. Maar wat zit ik vast, wat zit ik ontzettend vast. Mocht je ergens de tijd vinden om mij een teken te sturen vandaag: ik sta helemaal open. Liefs, Cin PS. Ik haat verliefd ...

How it all started.  You guys remember elementary school? I do. At least I think I do. Every time I close my eyes I see flashes. Flashes of colours and shapes I can't immediately place. I know they're there tho. The memories. Some might call it a mental disorder, but my Big Sister calls it my strength. "Nobody can replace you. Not in a million years." Her words, not mine. I don't even know if they're a hunderd percent accurate but I choose to believe her. Up until this point, she's never been wrong about me. I don't know if you guys have a role model. My advice to you all is to pick wisely. My dad used to tell me all about the birds and the bees. Literally. He would go on and on about every flower, tree or animal we'd encounter and he would come up with the weirdest facts. He still does. Sometimes I roll my eyes when he tries to be funny but he's my dad. I'd take a bullet for him anytime, anyplace, anywhere. Mum's a totally different st...

Over zes dagen ben ik jarig. Vierendertig. Geloof me, dan begin je mee te tellen. Maar wat er op mijn persoonlijke CV staat? Vrouw, vierendertig, single, geen kinderen. Tel ik überhaupt wel mee in deze maatschappij? Ik leef in een simpel (maar cute) rijtjeshuis in een simpel (maar cute) dorpje ergens in Noord-Brabant, met twee aanhankelijke honden die het vrijwel onmogelijk maken om bezoek te ontvangen, waardoor we de meeste avonden met zijn drietjes op de bank doorbrengen. Begrijp me niet verkeerd, ik schrijf dit niet om te klagen, want ik ben dol op mijn leven. Maar ergens klinkt er toch altijd een stemmetje in mijn achterhoofd dat fluistert: ben je waar je had willen zijn? Toen ik veertien werd had ik alles precies uitgestippeld. Ik ben gezegend met een goed stel hersens, dus het plan was simpel. Het gymnasium halen, daarna Rechten studeren, advocaat worden en verhuizen naar Amsterdam. Ik was ook goed op weg, maar toen zat het leven even in de weg. En toen werd ik vanochtend wakker ...